چهارشنبه ٠٧ تير ١٣٩٦
صفحه اصلي > آرشیو 
منو اصلی
اخبار > حفظ کرامت و عزت زنان در محیط کاری ( قسمت اول)


  چاپ        ارسال به دوست

حفظ کرامت و عزت زنان در محیط کاری ( قسمت اول)

پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) فرمودند:     

" جز کسی که بهره ای از کرامت برده باشد، زنان را احترام و اکرام نمی کند و به زنان، اهانت نمی کند مگر انسان پست."

این نوشتار را با بیان جمله ای ارزشمند و گرانبها از پیامبر اکرم که پیشوای بزرگ مسلمانان است، آغاز میکنیم تا در همین ابتدای سخن، اشاره ای به این موضوع داشته باشیم که بزرگان دین ما برای شخصیت زن، جایگاه و احترام زیادی قائل بوده اند. اگر تمامی مسلمانان و حتی مردمانی از دین و آئین دیگر، به مطالعه و کسب آگاهی از روش زندگی و تفکرات بزرگان ادیان الهی می پرداختند، با کمترین مشکلات و بیشترین میزان آرامش و رضایت برخوردار بودند. اما به نظر می رسد اوضاع کنونی جهان به گونه ای شده که زنان مسلمان در بسیاری از موارد به پیروی و دنباله روی از شیوه تفکر و زندگانی غربی رجوع کرده اند و متاسفانه آنچه را که غربیان تجربه کردند و آنرا دور ریختند، به عنوان سوغاتی به زنان سایر جوامع سپردند تا امروز در جامعه ایرانی مسلمان، شاهد رسوخ فرهنگ و تفکر غربی در رفتار و منش زنان باشیم.

به نظر می رسد این مسئله در جامعه ما وقتی در کنار نوعی افراط برگرفته از تفکرات سنتی نادرست، قرار گرفته است، موجب روی اوری به الگوهای عمل و تفکراتی شده است که شکل و شمایل تفریطی پیدا کرده اند.

وقتی به نحوه زندگی زنان دو و یا سه نسل قبل نگاهی بیندازید متوجه خواهید شد که با تفکرات و شیوه های خاصی زندگی می کرده اند و در اغلب موارد، متحمل سختیهای زیادی در موقعیت های مختلف زندگی بوده اند. مهمترین مسئله در آن زمان برای بیشتر زنان این بوده است که در سایه تفکر مردسالاری زندگی می کرده اند. تفکری که دارای نقاط ضعف بسیاری است که اتفاقا بیش از انکه منشاء دینی داشته باشند، ریشه در تاریخ و فرهنگ و سنت ایرانی داشته اند و در طی تاریخ دائما تکرار شده اند و همین تکرار موجب شده تا به صورت کلیشه های جنسیتی، جایگاهی محکم در تفکر افراد داشته باشند.

اما مطالعات و تحقیقات فراوانی صورت گرفت تا این موضوع به اثبات برسد که برخی از کلیشه های جنسیتی، توسط برخی از مردان نگاشته شده و تداوم یافته اند و حتی در حال حاضر هم برخی از این کلیشه ها در حال بازتولید هستند.

کسب این نوع آگاهی ها وقتی با ظهور جنبش های طرفدار حقوق زنان در سرتاسر دنیا و اثرات موخر آن در جامعه ما، هم زمان شد، باعث بروز تغییراتی در زمینه انتظارات و خواسته های زنان در جامعه شد. انتظاراتی که در راستای تغییر موقعیت و جایگاه زنان و ایجاد هویتی تازه بود.

آنچه مشخص است اینکه زن موجودی توانمند است و این توانایی را دارد که مسئولیت های متعددی را بر عهده گیرد و با نظم و برنامه ریزی دقیقی به انجام آنها بپردازد. مهم این است که زنان باور داشته باشند که عزت واقعی آنها با دستیابی به منزلت شغلی بالا، به دست نمی آید و طبق راهنمایی متون دینی،یک زن کامل و رستگار، زنی است که بتواند در ایفای نقش همسری و مادری موفق باشد

در گذشته تسلط نظام مرد سالاری مشهود بود اما اکنون عناصر حاکی از این تسلط تا حد زیادی کمرنگ شده است. به نظر می رسد که تسلط نظام مردسالاری در جامعه ما به سمت گرایش های طرفدار حقوق زنان در حال تغییر است. در گذشته بیشتر نقش های منسوب به زنان به نقش های خانوادگی همچون نگهداری از فرزندان، شوهرداری و خانه داری محدود می شد و تصمیم گیری در مورد مسائل مهم خانواده بر عهده مردان بود. مردان تقریبا به عنوان رئیس خانواده معرفی می شدند و در این راستا سایر تصمیم گیریهای مهم در داخل خانواده بر عهده آنان بود. اگر در جایی وجود نوعی تفاهم و همکاری میان زن و مرد وجود داشت، این موضوع به مثابه زن ذلیل بودن مرد خانواده قلمداد می شد. در زمینه نقش های اجتماعی، بیشتر شغل های مهم و اساسی برعهده مردان بود و زنان اغلب در مشاغلی مثل منشی گری و پرستاری، ایفای نقش می کردند. اما در شرایط فعلی دیده می شود که زنان عهده دار مشاغل مهمی همچون وکالت،ریاست،کارآگاه پلیس و مهندس ساختمان هم می توانند باشند.

قصد ما در این نوشتار بیان این مطلب نیست که زنان باید به مشاغل خانه و خانواده بسنده کنند و پذیرای نقش و مسئولیت مهمی در اجتماع نباشند. آنچه مورد نظر است این است که چه باید کرد که عزت و کرامت زن در خانواده و سپس در اجتماع، حفظ شود. اینکه یک زن بتواند جایگاه واقعی خود را طبق گفتار کتاب الهی ما قرآن، و سپس کلام معصومین پیدا کند.

آنچه بیش از هر چیز مهم است اینکه یک زن، چه تصوری از عزت و کرامت دارد و عزت خویش را در چه چیز تعریف میکند. کم نیستند زنانی که در جامعه ما، عزت خود را در داشتن شغلی بهتر و دارای منزلت اجتماعی بیشتر قلمداد می کنند در حالیکه عده ای از زنان، عزت خود را در تربیت فرزندانی می دانند که بتوانند انسانهایی مطلوب، باتقوا، موثر و توانمند در آینده باشند.

بنابراین در وهله اول این موضوع بسیار مهم است که زنان، عزت و احترام خویش را در چه چیزهایی می بینند. مسلما عقیده هر انسانی برای خودش محترم است اما در برخی مواقع لازم است تا آگاه سازی صورت گیرد وافراد دست به انتخاب بزنند.

آنچه مشخص است اینکه زن موجودی توانمند است و این توانایی را دارد که مسئولیت های متعددی را بر عهده گیرد و با نظم و برنامه ریزی دقیقی به انجام آنها بپردازد. مهم این است که زنان باور داشته باشند که عزت واقعی آنها با دستیابی به منزلت شغلی بالا، به دست نمی آید و طبق راهنمایی متون دینی و پیشوایان اعتقادی ما، یک زن کامل و رستگار، زنی است که بتواند در ایفای نقش همسری و مادری موفق باشد. در واقع به نظر می رسد که مسیر رستگاری در دین ما به سادگی در برابر قدوم زنان قرار گرفته است اما اغلب زنان این مسیر را انتخاب نمی کنند و به دنبال راههای دیگری هستند. توجه داشته باشید که ایفای نقش یک همسر خوب و مادری نمونه به این معنا نیست که یک خانم تمام اوقات خود را در محیط خانه و صرف امور منزل کند و برای خود، حق و حقوقی قائل نباشد. راههای زیادی وجود دارد که یک زن بتواند به برخی از علائق خویش بپردازد و در عین حال، مادری صمیمی و عاشق برای فرزند خویش باشد و محیطی گرم و سرشار از محبت را برای همسرش فراهم کند. متاسفانه مشکل اغلب زنان و مردان جامعه ما همین است که انتظارات نادرستی از یکدیگر دارند و همین مسئله موجب ایجاد سردی و کدورت در خانواده می شود که این حالت بر فرزندان هم، اثرات مخربی را به دنبال دارد.

اگر زنان باور داشته باشند که عزت واقعی در کسب مدارج بالای علمی و شغلی نیست، احتمالا به گونه دیگری به نقش مقدس و ارزنده مادری نگاه می کنند. آنچه مهم است اینکه یک زن بتواند وظایف خود را بشناسد و سپس به طور دقیق و منطقی، تفکیکی میان این وظایف قائل شود تا بتواند فردی موفق در عرصه زندگی خصوصی و اجتماعی داشته باشد. یعنی منافاتی میان این دو موضوع نبیند اما بتواند این نقش ها را به خوبی مدیریت کند. به یاد داشته باشید که مقصود از بیان این عبارات، یافتن جایگاه واقعی برای زنان است و دین اسلام هم برای جایگاه زنان و حقوق آنها ارزش زیادی قائل است. همانطور که پیامبر بزرگ ما اینطور گفته اند که: نفرین و لعنت خدا بر مردی که حقوق و حرمت همسر و خانواده را ضایع کند.بنابراین همواره به خاطر داشته باشید که دین الهی ما، جایگاه رفیعی برای ما قائل شده و این وظیفه ماست که برای شناخت این جایگاه واقعی تلاش کنیم. مطمئن باشید آن کس که این جایگاه را بشناسد و به آن عمل کند، سعادت و آسایش او در این دنیا و جهان آخرت، تضمین شده است.

 تعریف کرامت:

 کرامت در لغت بهترین از هر چیزی را گویند مثلا به بهترین سنگها و درختان "احجار کریمه" و "اشجار کریمه" می گویند.و در اصطلاح کرامت به معناى "دورى از پستى و فرومایگى و روح بزرگوار و مزین به ارزشهای انسانی" است

تعریف عزت:

در لغت به معنای شدّت و قهر و غلبه است و لازمه‌ی آن شکست­ناپذیری و عدم چیره شدن عقل در مقابل قوای دیگر است. و در اصطلاح عزت نفس یعنی احساس ارزشمندی که فرد نسبت به خود دارد. هرچه این احساس قوی تر باشد و ارزش بیشتری برای خود قائل باشد، سالم تر خواهد بود. در واقع یکی از مهمترین عواملی که باعث می‌شود آدمی کمتر دچار آسیب‌های اجتماعی شود همین عزت نفس است. امام هادی علیه السلام می فرماید: من هانت عليه نفسه فلا تامن شره؛ كسي كه نزد خودش احساس شخصيت نكند از شر او ايمن مباش(تحف العقول،ص483)

 عزّت نفس، فضیلتی است که بین دو اخلاق رذیله قرار گرفته است و انسان در صورت انحراف از این صراط مستقیم، به دو مسیر انحرافی، یکی تکبّر و دیگر تذلّل گرفتار می­شود. قرآن کریم تمامی عزّت­ها را تنها از آن خدا دانسته است و از این رو دستیابی به عزّت حقیقی تنها در سایه‌ی تقرّب به خداوند ممکن است. راهکار عملی در راه رسیدن به عزّت واقعی انجام عمل صالح و شایسته است.

بنابراین هر آنچه که مراعاتشان زندگی ما را انسانی­تر و عقلانی تر و الهی تر کند و امنیت، رفاه و شکوفایی و رشد همه جانبه ما را در آدمیت به دنبال داشته باشد در راستای کرامت و عزت آدمی است.

 

راهکارهای عمومی تامین کرامت و عزت:

*برخورداری از جهان بینی درست(اعتقاد و ایمان به مبدأ و معاد، نبوت و امامت و عدالت)

* معرفت نفس(اعرف المعارف معرفه النفس. و آن به این است که خود را فقیر الی الله و خدا را غنی بالذات ببینی در آن صورت: رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند/ بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت/ طیران مرغ دیدی تو ز پای ‌بند شهوت/ به در آی تا ببینی طیران آدمیت)

*تقوا؛ تنظیم زندگی بر اساس بایدها و نبایدهای ناشی از هست ها و نیست های جهان بینی و خودشناسی و فرجام شناسی؛ (قال الله: ان اکرمکم عندالله اتقیکم. و على(علیه السلام) نیز فرموده: کرامت بدون تقوا حاصل نمی‌شود(نهج البلاغه، حکمت 113)

*پرهیز از حب دنیا؛ حب دنیا ریشه هر معصیت و ابتداى هر گناه است(حب الدنیا راس کل خطیئه؛ حب دنیا ناشی از کم دیدن خود و زیاد دیدن دنیای دنی است و محصولش آن است که انسان را چنان به خود دلبسته می کند که هر گاه بین آخرت و دنیا تعارضی حاصل شود آدمی طرف دنیا را بگیرد)

*محاسبه نفس و توبه(حاسبوا قبل ان تحاسبوا؛ یعنی انسان حساب شده عمل کند و اگر جایی حساب شده عمل نکرده جبران کند)

*کسب علم و فضائل اخلاقی

*رشد متناسب همه استعدادهای انسانی(عقل، اراده، عواطف و ...)

*امکان برخورداری از حقوق انسانی؛ چه این که مبنای کرامت و رابطه کرامت با حقوق انسانی است؛ حقوقی مثل عقلانیت، معنویت و عدالت، آزادی و ..

*توجه به فطرت؛ تمام انسان‌ها به لحاظ فطرت، خداوند را قبول دارند و به همین دلیل همه هست که همه انسان‌ها دارای کرامت ذاتی هستند(و لقد کرمنا بنی آدم)

*تقلید از الگوها؛ به ویژه رسول اکرم لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُواْ اللهَ وَ الْیَوْمَ الأَخِرَ وَ ذَکَرَ اللهَ کَثِیراً. چه این که وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ 

راهکارهای حفظ کرامت وعزت زنان درمحیطهای اداری و اجتماعی

تکریم شخصیت زن در محیطهای اجتماعی و اداری بر اساس سنن اسلامی و فرمایشات مقام معظم رهبری عمدتا به رعایت دو اصل است:

اصل اول: حفظ عفاف و حجاب و رعایت حریم محرم و نامحرم

اصل دوم: فعالیت اجتماعی و اداری بانوان با رعایت حفظ اولویت خانواده و محوریت زنان در خانه و خانواده

(یعنی برنامه ریزی ها برای حضور زنان در محیط کار و اجتماع باید بگونه ای باشد که دو مطلب فوق در آن لحظ شود؛ به عنوان مثال تفکیک جنسیتی محیط کاری(حتی المقدور) و کاهش ساعات کاری و مرخصی لازم در ایام بارداری و بعد از آن و ... نمونه برنامه هایی در تامین دو اصل مذکور می باشند

 امام خمینی(ره) و ارتقای جایگاه زن در جامعه

امام احیاگر هویت واقعی زن در جهان کنونی بود و منزلت کنونی زن مسلمان مدیون تفکرات اوست. با پیروزی انقلاب و جاری شدن افکار امام خمینی (ره)، زمینه ای فراهم شد تا زنان با حفظ کرامت در جامعه حضور یابند و نقش مؤثری در جریانات اجتماعی ایفا کنند.بهره مندی از خلاقیت های زن مسلمان در جهت پیشرفت کشور با فراهم کردن زمینه های لازم میسر است. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی (ره) در ساختارسازی نظام جایگاه ویژه ای را برای زنان قائل شدند.اندیشه ها و تفکرات امام خمینی (ره) در رابطه با زنان برگرفته از اصول اسلامی است.امام (ره) معتقد بود که زنان برابر با مردان و حتی جلوتر از آنها در انقلاب سهیم بودند.امام خمینی (ره) وضعیت زنان جامعه را متحول ساخت و آنها را در مسیر اسلام و ارزش های الهی هدایت کرد و از بی هویتی، بی بندوباری و ابتذال، به سوی عزت خواهی، کمال جویی، تحول فکری و روحی هدایت کرد و به اوج انسانیت ارتقاء بخشید. از دیدگاه متعالی حضرت امام (ره)، زن محور توسعه و رکن اصلی نظام اسلامی است و باید با دادن نقش انسانی مساوی به او، از توان انسانی و سازنده اش برای مصالحه تمام اجتماع به شکل بهتری استفاده کرد.امام خمینی (ره) می فرمایند:«زن انسان و مربی جامعه است. سعادت و شقاوت کشور ها بسته به وجود زن است. زن با ایجاد محیطی سالم می تواند سنگ بنای جامعه انسانی قدرتمند، آینده نگر و آرام را فراهم سازد. بدون خانواده سالم، جامعه از لحاظ عاطفی گسسته و از لحاظ معنوی و روحی آسیب پذیر و آلوده به جنایت می گردد».

نرجس خاتون اسلامی مدرس حوزه در خصوص نوع نگاه امام(ره) به زن می گوید:«حضرت امام خمینی(ره)، زن را در جامعه جهانی زنده کرد.امام خمینی(ره) زن را مانند قرآن، انسان ساز معرفی کرد.امام خمینی(ره) با بیان سخنانی ازجمله « از دامن زن، مرد به معراج می رود» نگرش جدیدی را برای زن ایجاد کرد که او هیچ گاه در عرصه های مختلف خود را پایین تر از مرد نداند».

حضرت امام خمینی(ره) معتقد بودند که دامن زن محل تربیت بزرگ زنان و بزرگ مردان است.چنین نگرشی بیانگر آن است که زن، برای تربیت انسانی که بتواند مراتب عالی معنویت را کسب کند باید زمینه ای از معارف و درجات را در خود به وجود آورده باشد.امام خمینی (ره) به زن مصداق حدیثی است که خداوند به حضرت رسول می فرماید «اگر تو نبودی افلاک را خلق نمی کردم، اگر علی (ع) نبود تو را خلق نمی کردم و اگر فاطمه(س) نبود هر دوی شما را خلق نمی کردم «.حضرت امام خمینی(ره) زن را در جامعه جهانی زنده کرد.وقتی حضرت امام خمینی(ره) به زنان دستور می دهند مانند مردها در تمام شئون زندگی دخالت داشته باشند یعنی همان طور که زنان در مسائل مربوط به خانواده دخالت دارند در مسائل سیاسی و اجتماعی نیز دقت نظر داشته باشند و با رعایت شرایطی که خداوند از آنها خواسته در جامعه حضور داشته باشند.

امام خمینی(ره) زن را مانند قرآن، انسان ساز معرفی کرد؛ ایشان مقام والایی برای زن قائل بودند، بدین معنی که اگر زن موضع گیری مناسبی در مسائل مختلف از جمله سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داشته باشد می تواند انسان ساز باشد و جامعه ای را بسازد».حقوق زن در جامعه یکی از حقوق از دست رفته ای بود که در سایه تفکر انقلاب باید احیاء می شد.حکومت پهلوی زن را تنها در قالب کالای غربی مرد انگیزانه مورد توجه قرار می داد، در حالی که در اندیشه دینی، زن در کنار مرد رکن و تشکیل دهنده جامعه بشری است.زنان و مردان در دیدگاه دینی از جهت حقوق اجتماعی و دستیابی به مراتب معنوی با هم برابرند.در عرصه های اجتماعی که حضور زن نیاز است، زنان می توانند نقش مؤثری داشته باشند؛ شخصیت های بی بدیلی نظیر حضرت زهرا (س)، حضرت زینب(س) و فاطمه معصومه(س) که نمونه های کاملی از شخصیت زن را به نمایش گذاشتند در به دست آوردن مقام های عرفانی و اجتماعی جامعه خود سرآمد بودند.

حجت الاسلام سید ضیاءالدین صالحی خوانساری کارشناس دینی و مذهبی در باره جایگاه زن در اندیشه امام خمینی(ره) می گوید:«بازگشت زن به جایگاه تعریف شده اش در دین از اندیشه ها و اهداف امام خمینی(ره) بود که این امر علی رغم همه تهدید ها و جریاناتی که وجود داشت در سایه انقلاب اسلامی محقق شد.امام خمینی(ره) در بخش اجتماعی وصیت نامه الهی سیاسی خود کاملاً به جایگاه زن پرداخته و الگویی برای انقلاب اسلامی ترسیم کردند که زنان بتوانند در جامعه حضور مؤثری داشته باشند. امروز زن در انقلاب و تفکر اسلامی الگوی زنان در کشورهای مسلمان است؛

امام خمینی(ره) با جریان انقلاب چهره حقیقی اسلام را ترسیم کردند؛ اگر در موضوعات مختلف به سراغ وصیت نامه امام خمینی(ره) که منشور انقلاب محسوب می شود برویم و نظرات ایشان را استخراج کنیم، آن وقت است که مشاهده می کنیم که مسیر انقلاب اسلامی مسیر همواری است.امام خمینی(ره) یک مقطع از تاریخ بشر در دوران معاصر را به خود اختصاص داد.اگر تمام مسئولان به این منشور عمل کنند و وصیت نامه امام(ره) را محور کارهای خود قرار دهند، چالش ها و مشکلات جامعه به حداقل می رسد».حضرت امام معتقد است:زن نقش بزرگی در اجتماع دارد.زن مظهر تحقق آمال بشر است. زن پرورش دهنده زنان و مردان ارجمند است.زن مربی جامعه است. مربی انسان ها زن است. سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زن است. زن با تربیت صحیح خود انسان را درست می کند و با تربیت صحیح خود کشور را آباد می کند.زنان مسلمان در انقلاب اسلامی شخصیت و هویت خویش را یافتند و به مقام و منزلت والای خویش پی برده و بینش سیاسی، فرهنگی و اجتماعی پیدا کردند؛ این تحول فکری و روحی بزرگی که نصیب زنان شد، موهبت الهی بود که امام خمینی (ره) بارها از آن به بزرگی یاد کرده و آن را افتخار بزرگ ملت ایران دانست. امام، زن را همچون قرآن، انسان ساز می داند و معتقد است، اگر زنان شجاع و انسان ساز از ملت ها گرفته شوند، ملت ها به شکست و انحطاط کشیده می شوند.آیت الله مطهری بیان می کند «در آستانه پیروزی انقلاب توصیه هایی در رابطه با حضور زنان در عرصه انقلاب و تظاهرات مطرح می شد اما امام(ره) حضور زنان را در عرصه انقلاب و تظاهرات واجب می دانستند « این تفکر نشان می داد که در اسلام به زن و مرد با یک نگاه انسانی نگریسته می شود. نیره قوی عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی در این باره معتقد است:«منطق امام خمینی(ره) در برخورد با زنان به دور از افراط و تفریط و تجددهایی است که بستر ساز ظلم به زنان است؛ نگاه عمیقی در باور امام (ره) نسبت به هویت بخشی به زندگی فردی و خانوادگی زنان وجود داشت.ایشان همیشه اولویت زنان را در ارتباط با نقش انسان سازی آنها که همان نقش انبیاست، می دانستند.در اسلام هیچ مانعی برای حضور زنان در عرصه اجتماع وجود ندارد.اندیشه امام خمینی (ره) نیز این گونه است، ایشان باور دارند که زنان باید در عرصه های مختلف شرکت داشته باشند.وقتی به صدر اسلام می نگریم حضور زنان در خانواده و نقش انسان سازی آنها در تربیت فرزندان اولویت نخست بود. همچنین زنان نمونه ای مانند حضرت زهرا (س) هر زمان که لازم بود نقش پر رنگی را در عرصه اجتماع ایفا می کردند.امام (ره) معتقد بودند زن باید در سرنوشت خود دخالت داشته باشد و همان طوری که مردها باید در امور سیاسی دخالت کنند و جامعه خودشان را حفظ کنند، زن ها هم باید جامعه را حفظ کنند. در نگاه امام خمینی(ره) زنان به عنوان بخش بزرگ و مهمی از جامعه باید آگاهانه و مسئولانه در عرصه اجتماعی و سیاسی حضور داشته و نسبت به خطاها، عکس العمل نشان دهند؛ امام خمینی (ره) با بهره گیری از معارف اسلامی و آموزه های قرآنی و برخوردار از نگاه انسانی به زن، باعث بالفعل شدن استعدادهای بالقوه آنها شدند و از این طریق با ترویج نگاه انسانی به زن و برطرف ساختن موانع مشارکت آنها در جامعه پرداختند».از دیدگاه امام، زن مسلمان نه تنها قادر به اجرای نقش سیاسی و فرهنگی در جامعه اسلامی است بلکه به خوبی می تواند و می بایست در عرصه های اقتصادی نیز به گونه ای موثر نقش آفرین باشد.

حضرت امام ((ره)) مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان و د خالت در سرنوشت خود و ارتقای شئون اجتماعی زنان را نه تنها حق بانوان می داند، بلکه تکلیف شرعی،عمل به وظیفه دینی و اجابت دعوت الهی می شمارند، و این همان الگویی است که ما را در شناخت بیشتر دین یاری می دهد و یک عامل اساسی در برتری اسلام به جهت تکریم شخصیت زنان و حمایت از حقوق اجتماعی و سیاسی آنان و تأکید بر مشارکت و حضور آنان در عرصه های مختلف اجتماعی در مقایسه با دیگر مکاتب و نظام هاست.

 پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) فرمودند:     

" جز کسی که بهره ای از کرامت برده باشد، زنان را احترام و اکرام نمی کند و به زنان، اهانت نمی کند مگر انسان پست."

این نوشتار را با بیان جمله ای ارزشمند و گرانبها از پیامبر اکرم که پیشوای بزرگ مسلمانان است، آغاز میکنیم تا در همین ابتدای سخن، اشاره ای به این موضوع داشته باشیم که بزرگان دین ما برای شخصیت زن، جایگاه و احترام زیادی قائل بوده اند. اگر تمامی مسلمانان و حتی مردمانی از دین و آئین دیگر، به مطالعه و کسب آگاهی از روش زندگی و تفکرات بزرگان ادیان الهی می پرداختند، با کمترین مشکلات و بیشترین میزان آرامش و رضایت برخوردار بودند. اما به نظر می رسد اوضاع کنونی جهان به گونه ای شده که زنان مسلمان در بسیاری از موارد به پیروی و دنباله روی از شیوه تفکر و زندگانی غربی رجوع کرده اند و متاسفانه آنچه را که غربیان تجربه کردند و آنرا دور ریختند، به عنوان سوغاتی به زنان سایر جوامع سپردند تا امروز در جامعه ایرانی مسلمان، شاهد رسوخ فرهنگ و تفکر غربی در رفتار و منش زنان باشیم.

به نظر می رسد این مسئله در جامعه ما وقتی در کنار نوعی افراط برگرفته از تفکرات سنتی نادرست، قرار گرفته است، موجب روی اوری به الگوهای عمل و تفکراتی شده است که شکل و شمایل تفریطی پیدا کرده اند.

وقتی به نحوه زندگی زنان دو و یا سه نسل قبل نگاهی بیندازید متوجه خواهید شد که با تفکرات و شیوه های خاصی زندگی می کرده اند و در اغلب موارد، متحمل سختیهای زیادی در موقعیت های مختلف زندگی بوده اند. مهمترین مسئله در آن زمان برای بیشتر زنان این بوده است که در سایه تفکر مردسالاری زندگی می کرده اند. تفکری که دارای نقاط ضعف بسیاری است که اتفاقا بیش از انکه منشاء دینی داشته باشند، ریشه در تاریخ و فرهنگ و سنت ایرانی داشته اند و در طی تاریخ دائما تکرار شده اند و همین تکرار موجب شده تا به صورت کلیشه های جنسیتی، جایگاهی محکم در تفکر افراد داشته باشند.

اما مطالعات و تحقیقات فراوانی صورت گرفت تا این موضوع به اثبات برسد که برخی از کلیشه های جنسیتی، توسط برخی از مردان نگاشته شده و تداوم یافته اند و حتی در حال حاضر هم برخی از این کلیشه ها در حال بازتولید هستند.

کسب این نوع آگاهی ها وقتی با ظهور جنبش های طرفدار حقوق زنان در سرتاسر دنیا و اثرات موخر آن در جامعه ما، هم زمان شد، باعث بروز تغییراتی در زمینه انتظارات و خواسته های زنان در جامعه شد. انتظاراتی که در راستای تغییر موقعیت و جایگاه زنان و ایجاد هویتی تازه بود.

آنچه مشخص است اینکه زن موجودی توانمند است و این توانایی را دارد که مسئولیت های متعددی را بر عهده گیرد و با نظم و برنامه ریزی دقیقی به انجام آنها بپردازد. مهم این است که زنان باور داشته باشند که عزت واقعی آنها با دستیابی به منزلت شغلی بالا، به دست نمی آید و طبق راهنمایی متون دینی،یک زن کامل و رستگار، زنی است که بتواند در ایفای نقش همسری و مادری موفق باشد

در گذشته تسلط نظام مرد سالاری مشهود بود اما اکنون عناصر حاکی از این تسلط تا حد زیادی کمرنگ شده است. به نظر می رسد که تسلط نظام مردسالاری در جامعه ما به سمت گرایش های طرفدار حقوق زنان در حال تغییر است. در گذشته بیشتر نقش های منسوب به زنان به نقش های خانوادگی همچون نگهداری از فرزندان، شوهرداری و خانه داری محدود می شد و تصمیم گیری در مورد مسائل مهم خانواده بر عهده مردان بود. مردان تقریبا به عنوان رئیس خانواده معرفی می شدند و در این راستا سایر تصمیم گیریهای مهم در داخل خانواده بر عهده آنان بود. اگر در جایی وجود نوعی تفاهم و همکاری میان زن و مرد وجود داشت، این موضوع به مثابه زن ذلیل بودن مرد خانواده قلمداد می شد. در زمینه نقش های اجتماعی، بیشتر شغل های مهم و اساسی برعهده مردان بود و زنان اغلب در مشاغلی مثل منشی گری و پرستاری، ایفای نقش می کردند. اما در شرایط فعلی دیده می شود که زنان عهده دار مشاغل مهمی همچون وکالت،ریاست،کارآگاه پلیس و مهندس ساختمان هم می توانند باشند.

قصد ما در این نوشتار بیان این مطلب نیست که زنان باید به مشاغل خانه و خانواده بسنده کنند و پذیرای نقش و مسئولیت مهمی در اجتماع نباشند. آنچه مورد نظر است این است که چه باید کرد که عزت و کرامت زن در خانواده و سپس در اجتماع، حفظ شود. اینکه یک زن بتواند جایگاه واقعی خود را طبق گفتار کتاب الهی ما قرآن، و سپس کلام معصومین پیدا کند.

آنچه بیش از هر چیز مهم است اینکه یک زن، چه تصوری از عزت و کرامت دارد و عزت خویش را در چه چیز تعریف میکند. کم نیستند زنانی که در جامعه ما، عزت خود را در داشتن شغلی بهتر و دارای منزلت اجتماعی بیشتر قلمداد می کنند در حالیکه عده ای از زنان، عزت خود را در تربیت فرزندانی می دانند که بتوانند انسانهایی مطلوب، باتقوا، موثر و توانمند در آینده باشند.

بنابراین در وهله اول این موضوع بسیار مهم است که زنان، عزت و احترام خویش را در چه چیزهایی می بینند. مسلما عقیده هر انسانی برای خودش محترم است اما در برخی مواقع لازم است تا آگاه سازی صورت گیرد وافراد دست به انتخاب بزنند.

آنچه مشخص است اینکه زن موجودی توانمند است و این توانایی را دارد که مسئولیت های متعددی را بر عهده گیرد و با نظم و برنامه ریزی دقیقی به انجام آنها بپردازد. مهم این است که زنان باور داشته باشند که عزت واقعی آنها با دستیابی به منزلت شغلی بالا، به دست نمی آید و طبق راهنمایی متون دینی و پیشوایان اعتقادی ما، یک زن کامل و رستگار، زنی است که بتواند در ایفای نقش همسری و مادری موفق باشد. در واقع به نظر می رسد که مسیر رستگاری در دین ما به سادگی در برابر قدوم زنان قرار گرفته است اما اغلب زنان این مسیر را انتخاب نمی کنند و به دنبال راههای دیگری هستند. توجه داشته باشید که ایفای نقش یک همسر خوب و مادری نمونه به این معنا نیست که یک خانم تمام اوقات خود را در محیط خانه و صرف امور منزل کند و برای خود، حق و حقوقی قائل نباشد. راههای زیادی وجود دارد که یک زن بتواند به برخی از علائق خویش بپردازد و در عین حال، مادری صمیمی و عاشق برای فرزند خویش باشد و محیطی گرم و سرشار از محبت را برای همسرش فراهم کند. متاسفانه مشکل اغلب زنان و مردان جامعه ما همین است که انتظارات نادرستی از یکدیگر دارند و همین مسئله موجب ایجاد سردی و کدورت در خانواده می شود که این حالت بر فرزندان هم، اثرات مخربی را به دنبال دارد.

اگر زنان باور داشته باشند که عزت واقعی در کسب مدارج بالای علمی و شغلی نیست، احتمالا به گونه دیگری به نقش مقدس و ارزنده مادری نگاه می کنند. آنچه مهم است اینکه یک زن بتواند وظایف خود را بشناسد و سپس به طور دقیق و منطقی، تفکیکی میان این وظایف قائل شود تا بتواند فردی موفق در عرصه زندگی خصوصی و اجتماعی داشته باشد. یعنی منافاتی میان این دو موضوع نبیند اما بتواند این نقش ها را به خوبی مدیریت کند. به یاد داشته باشید که مقصود از بیان این عبارات، یافتن جایگاه واقعی برای زنان است و دین اسلام هم برای جایگاه زنان و حقوق آنها ارزش زیادی قائل است. همانطور که پیامبر بزرگ ما اینطور گفته اند که: " نفرین و لعنت خدا بر مردی که حقوق و حرمت همسر و خانواده را ضایع کند."بنابراین همواره به خاطر داشته باشید که دین الهی ما، جایگاه رفیعی برای ما قائل شده و این وظیفه ماست که برای شناخت این جایگاه واقعی تلاش کنیم. مطمئن باشید آن کس که این جایگاه را بشناسد و به آن عمل کند، سعادت و آسایش او در این دنیا و جهان آخرت، تضمین شده است.

 تعریف کرامت:

 کرامت در لغت بهترین از هر چیزی را گویند مثلا به بهترین سنگها و درختان "احجار کریمه" و "اشجار کریمه" می گویند.و در اصطلاح کرامت به معناى "دورى از پستى و فرومایگى و روح بزرگوار و مزین به ارزشهای انسانی" است

تعریف عزت:

در لغت به معنای شدّت و قهر و غلبه است و لازمه‌ی آن شکست­ناپذیری و عدم چیره شدن عقل در مقابل قوای دیگر است. و در اصطلاح عزت نفس یعنی احساس ارزشمندی که فرد نسبت به خود دارد. هرچه این احساس قوی تر باشد و ارزش بیشتری برای خود قائل باشد، سالم تر خواهد بود. در واقع یکی از مهمترین عواملی که باعث می‌شود آدمی کمتر دچار آسیب‌های اجتماعی شود همین عزت نفس است. امام هادی علیه السلام می فرماید: من هانت عليه نفسه فلا تامن شره؛ كسي كه نزد خودش احساس شخصيت نكند از شر او ايمن مباش(تحف العقول،ص483)

 عزّت نفس، فضیلتی است که بین دو اخلاق رذیله قرار گرفته است و انسان در صورت انحراف از این صراط مستقیم، به دو مسیر انحرافی، یکی تکبّر و دیگر تذلّل گرفتار می­شود. قرآن کریم تمامی عزّت­ها را تنها از آن خدا دانسته است و از این رو دستیابی به عزّت حقیقی تنها در سایه‌ی تقرّب به خداوند ممکن است. راهکار عملی در راه رسیدن به عزّت واقعی انجام عمل صالح و شایسته است.

بنابراین هر آنچه که مراعاتشان زندگی ما را انسانی­تر و عقلانی تر و الهی تر کند و امنیت، رفاه و شکوفایی و رشد همه جانبه ما را در آدمیت به دنبال داشته باشد در راستای کرامت و عزت آدمی است.

 راهکارهای عمومی تامین کرامت و عزت:

*برخورداری از جهان بینی درست(اعتقاد و ایمان به مبدأ و معاد، نبوت و امامت و عدالت)

* معرفت نفس(اعرف المعارف معرفه النفس. و آن به این است که خود را فقیر الی الله و خدا را غنی بالذات ببینی در آن صورت: رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند/ بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت/ طیران مرغ دیدی تو ز پای ‌بند شهوت/ به در آی تا ببینی طیران آدمیت)

*تقوا؛ تنظیم زندگی بر اساس بایدها و نبایدهای ناشی از هست ها و نیست های جهان بینی و خودشناسی و فرجام شناسی؛ (قال الله: ان اکرمکم عندالله اتقیکم. و على(علیه السلام) نیز فرموده: کرامت بدون تقوا حاصل نمی‌شود(نهج البلاغه، حکمت 113)

*پرهیز از حب دنیا؛ حب دنیا ریشه هر معصیت و ابتداى هر گناه است(حب الدنیا راس کل خطیئه؛ حب دنیا ناشی از کم دیدن خود و زیاد دیدن دنیای دنی است و محصولش آن است که انسان را چنان به خود دلبسته می کند که هر گاه بین آخرت و دنیا تعارضی حاصل شود آدمی طرف دنیا را بگیرد)

*محاسبه نفس و توبه(حاسبوا قبل ان تحاسبوا؛ یعنی انسان حساب شده عمل کند و اگر جایی حساب شده عمل نکرده جبران کند)

*کسب علم و فضائل اخلاقی

*رشد متناسب همه استعدادهای انسانی(عقل، اراده، عواطف و ...)

*امکان برخورداری از حقوق انسانی؛ چه این که مبنای کرامت و رابطه کرامت با حقوق انسانی است؛ حقوقی مثل عقلانیت، معنویت و عدالت، آزادی و ..

*توجه به فطرت؛ تمام انسان‌ها به لحاظ فطرت، خداوند را قبول دارند و به همین دلیل همه هست که همه انسان‌ها دارای کرامت ذاتی هستند(و لقد کرمنا بنی آدم)

*تقلید از الگوها؛ به ویژه رسول اکرم لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُواْ اللهَ وَ الْیَوْمَ الأَخِرَ وَ ذَکَرَ اللهَ کَثِیراً. چه این که وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ 

راهکارهای حفظ کرامت وعزت زنان درمحیطهای اداری و اجتماعی

تکریم شخصیت زن در محیطهای اجتماعی و اداری بر اساس سنن اسلامی و فرمایشات مقام معظم رهبری عمدتا به رعایت دو اصل است:

اصل اول: حفظ عفاف و حجاب و رعایت حریم محرم و نامحرم

اصل دوم: فعالیت اجتماعی و اداری بانوان با رعایت حفظ اولویت خانواده و محوریت زنان در خانه و خانواده

(یعنی برنامه ریزی ها برای حضور زنان در محیط کار و اجتماع باید بگونه ای باشد که دو مطلب فوق در آن لحظ شود؛ به عنوان مثال تفکیک جنسیتی محیط کاری(حتی المقدور) و کاهش ساعات کاری و مرخصی لازم در ایام بارداری و بعد از آن و ... نمونه برنامه هایی در تامین دو اصل مذکور می باشند

 امام خمینی(ره) و ارتقای جایگاه زن در جامعه

امام احیاگر هویت واقعی زن در جهان کنونی بود و منزلت کنونی زن مسلمان مدیون تفکرات اوست. با پیروزی انقلاب و جاری شدن افکار امام خمینی (ره)، زمینه ای فراهم شد تا زنان با حفظ کرامت در جامعه حضور یابند و نقش مؤثری در جریانات اجتماعی ایفا کنند.بهره مندی از خلاقیت های زن مسلمان در جهت پیشرفت کشور با فراهم کردن زمینه های لازم میسر است. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی (ره) در ساختارسازی نظام جایگاه ویژه ای را برای زنان قائل شدند.اندیشه ها و تفکرات امام خمینی (ره) در رابطه با زنان برگرفته از اصول اسلامی است.امام (ره) معتقد بود که زنان برابر با مردان و حتی جلوتر از آنها در انقلاب سهیم بودند.امام خمینی (ره) وضعیت زنان جامعه را متحول ساخت و آنها را در مسیر اسلام و ارزش های الهی هدایت کرد و از بی هویتی،

بی بندوباری و ابتذال، به سوی عزت خواهی، کمال جویی، تحول فکری و روحی هدایت کرد و به اوج انسانیت ارتقاء بخشید. از دیدگاه متعالی حضرت امام (ره)، زن محور توسعه و رکن اصلی نظام اسلامی است و باید با دادن نقش انسانی مساوی به او، از توان انسانی و سازنده اش برای مصالحه تمام اجتماع به شکل بهتری استفاده کرد.امام خمینی (ره) می فرمایند:«زن انسان و مربی جامعه است. سعادت و شقاوت کشور ها بسته به وجود زن است. زن با ایجاد محیطی سالم می تواند سنگ بنای جامعه انسانی قدرتمند، آینده نگر و آرام را فراهم سازد. بدون خانواده سالم، جامعه از لحاظ عاطفی گسسته و از لحاظ معنوی و روحی آسیب پذیر و آلوده به جنایت می گردد».

نرجس خاتون اسلامی مدرس حوزه در خصوص نوع نگاه امام(ره) به زن می گوید:«حضرت امام خمینی(ره)، زن را در جامعه جهانی زنده کرد.امام خمینی(ره) زن را مانند قرآن، انسان ساز معرفی کرد.امام خمینی(ره) با بیان سخنانی ازجمله « از دامن زن، مرد به معراج می رود» نگرش جدیدی را برای زن ایجاد کرد که او هیچ گاه در عرصه های مختلف خود را پایین تر از مرد نداند».

حضرت امام خمینی(ره) معتقد بودند که دامن زن محل تربیت بزرگ زنان و بزرگ مردان است.چنین نگرشی بیانگر آن است که زن، برای تربیت انسانی که بتواند مراتب عالی معنویت را کسب کند باید زمینه ای از معارف و درجات را در خود به وجود آورده باشد.امام خمینی (ره) به زن مصداق حدیثی است که خداوند به حضرت رسول می فرماید «اگر تو نبودی افلاک را خلق نمی کردم، اگر علی (ع) نبود تو را خلق نمی کردم و اگر فاطمه(س) نبود هر دوی شما را خلق نمی کردم «.حضرت امام خمینی(ره) زن را در جامعه جهانی زنده کرد.وقتی حضرت امام خمینی(ره) به زنان دستور می دهند مانند مردها در تمام شئون زندگی دخالت داشته باشند یعنی همان طور که زنان در مسائل مربوط به خانواده دخالت دارند در مسائل سیاسی و اجتماعی نیز دقت نظر داشته باشند و با رعایت شرایطی که خداوند از آنها خواسته در جامعه حضور داشته باشند.

امام خمینی(ره) زن را مانند قرآن، انسان ساز معرفی کرد؛ ایشان مقام والایی برای زن قائل بودند، بدین معنی که اگر زن موضع گیری مناسبی در مسائل مختلف از جمله سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داشته باشد می تواند انسان ساز باشد و جامعه ای را بسازد».حقوق زن در جامعه یکی از حقوق از دست رفته ای بود که در سایه تفکر انقلاب باید احیاء می شد.حکومت پهلوی زن را تنها در قالب کالای غربی مرد انگیزانه مورد توجه قرار می داد، در حالی که در اندیشه دینی، زن در کنار مرد رکن و تشکیل دهنده جامعه بشری است.زنان و مردان در دیدگاه دینی از جهت حقوق اجتماعی و دستیابی به مراتب معنوی با هم برابرند.در عرصه های اجتماعی که حضور زن نیاز است، زنان می توانند نقش مؤثری داشته باشند؛ شخصیت های بی بدیلی نظیر حضرت زهرا (س)، حضرت زینب(س) و فاطمه معصومه(س) که نمونه های کاملی از شخصیت زن را به نمایش گذاشتند در به دست آوردن مقام های عرفانی و اجتماعی جامعه خود سرآمد بودند.

حجت الاسلام سید ضیاءالدین صالحی خوانساری کارشناس دینی و مذهبی در باره جایگاه زن در اندیشه امام خمینی(ره) می گوید:«بازگشت زن به جایگاه تعریف شده اش در دین از اندیشه ها و اهداف امام خمینی(ره) بود که این امر علی رغم همه تهدید ها و جریاناتی که وجود داشت در سایه انقلاب اسلامی محقق شد.امام خمینی(ره) در بخش اجتماعی وصیت نامه الهی سیاسی خود کاملاً به جایگاه زن پرداخته و الگویی برای انقلاب اسلامی ترسیم کردند که زنان بتوانند در جامعه حضور مؤثری داشته باشند. امروز زن در انقلاب و تفکر اسلامی الگوی زنان در کشورهای مسلمان است؛ امام خمینی(ره) با جریان انقلاب چهره حقیقی اسلام را ترسیم کردند؛ اگر در موضوعات مختلف به سراغ وصیت نامه امام خمینی(ره) که منشور انقلاب محسوب می شود برویم و نظرات ایشان را استخراج کنیم، آن وقت است که مشاهده می کنیم که مسیر انقلاب اسلامی مسیر همواری است.امام خمینی(ره) یک مقطع از تاریخ بشر در دوران معاصر را به خود اختصاص داد.اگر تمام مسئولان به این منشور عمل کنند و وصیت نامه امام(ره) را محور کارهای خود قرار دهند، چالش ها و مشکلات جامعه به حداقل می رسد».حضرت امام معتقد است:زن نقش بزرگی در اجتماع دارد.زن مظهر تحقق آمال بشر است. زن پرورش دهنده زنان و مردان ارجمند است.زن مربی جامعه است. مربی انسان ها زن است. سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زن است. زن با تربیت صحیح خود انسان را درست می کند و با تربیت صحیح خود کشور را آباد می کند.زنان مسلمان در انقلاب اسلامی شخصیت و هویت خویش را یافتند و به مقام و منزلت والای خویش پی برده و بینش سیاسی، فرهنگی و اجتماعی پیدا کردند؛ این تحول فکری و روحی بزرگی که نصیب زنان شد، موهبت الهی بود که امام خمینی (ره) بارها از آن به بزرگی یاد کرده و آن را افتخار بزرگ ملت ایران دانست. امام، زن را همچون قرآن، انسان ساز می داند و معتقد است، اگر زنان شجاع و انسان ساز از ملت ها گرفته شوند، ملت ها به شکست و انحطاط کشیده می شوند.آیت الله مطهری بیان می کند «در آستانه پیروزی انقلاب توصیه هایی در رابطه با حضور زنان در عرصه انقلاب و تظاهرات مطرح می شد اما امام(ره) حضور زنان را در عرصه انقلاب و تظاهرات واجب می دانستند « این تفکر نشان می داد که در اسلام به زن و مرد با یک نگاه انسانی نگریسته می شود. نیره قوی عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی در این باره معتقد است:«منطق امام خمینی(ره) در برخورد با زنان به دور از افراط و تفریط و تجددهایی است که بستر ساز ظلم به زنان است؛ نگاه عمیقی در باور امام (ره) نسبت به هویت بخشی به زندگی فردی و خانوادگی زنان وجود داشت.ایشان همیشه اولویت زنان را در ارتباط با نقش انسان سازی آنها که همان نقش انبیاست، می دانستند.در اسلام هیچ مانعی برای حضور زنان در عرصه اجتماع وجود ندارد.اندیشه امام خمینی (ره) نیز این گونه است، ایشان باور دارند که زنان باید در عرصه های مختلف شرکت داشته باشند.وقتی به صدر اسلام می نگریم حضور زنان در خانواده و نقش انسان سازی آنها در تربیت فرزندان اولویت نخست بود. همچنین زنان نمونه ای مانند حضرت زهرا (س) هر زمان که لازم بود نقش پر رنگی را در عرصه اجتماع ایفا می کردند.امام (ره) معتقد بودند زن باید در سرنوشت خود دخالت داشته باشد و همان طوری که مردها باید در امور سیاسی دخالت کنند و جامعه خودشان را حفظ کنند، زن ها هم باید جامعه را حفظ کنند. در نگاه امام خمینی(ره) زنان به عنوان بخش بزرگ و مهمی از جامعه باید آگاهانه و مسئولانه در عرصه اجتماعی و سیاسی حضور داشته و نسبت به خطاها، عکس العمل نشان دهند؛ امام خمینی (ره) با بهره گیری از معارف اسلامی و آموزه های قرآنی و برخوردار از نگاه انسانی به زن، باعث بالفعل شدن استعدادهای بالقوه آنها شدند و از این طریق با ترویج نگاه انسانی به زن و برطرف ساختن موانع مشارکت آنها در جامعه پرداختند».از دیدگاه امام، زن مسلمان نه تنها قادر به اجرای نقش سیاسی و فرهنگی در جامعه اسلامی است بلکه به خوبی می تواند و می بایست در عرصه های اقتصادی نیز به گونه ای موثر نقش آفرین باشد.

حضرت امام ((ره)) مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان و د خالت در سرنوشت خود و ارتقای شئون اجتماعی زنان را نه تنها حق بانوان می داند، بلکه تکلیف شرعی،عمل به وظیفه دینی و اجابت دعوت الهی می شمارند، و این همان الگویی است که ما را در شناخت بیشتر دین یاری می دهد و یک عامل اساسی در برتری اسلام به جهت تکریم شخصیت زنان و حمایت از حقوق اجتماعی و سیاسی آنان و تأکید بر مشارکت و حضور آنان در عرصه های مختلف اجتماعی در مقایسه با دیگر مکاتب و نظام هاست.

ادامه دارد...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


١٠:٢٣ - 1395/10/05    /    شماره : ٩٤٠٤    /    تعداد نمایش : ١٠٢



خروج